Pomiędzy marką lokalną a regionem zachodzi sprzężenie zwrotne. Marka wykorzystuje region do swego rozwoju, promując go zarazem pośród osobistych odbiorców, poprzez co czyni region bardziej znanym i pożądanych w gronie ewentualnych inwestorów.
Przykładem zachodniopomorskiego lokalnego produktu są Miody Drahimskie, które wzięły własną nazwę od Drahima i jego ponad tysiącletniego dziedzictwa.
- Miejsca tego próżno poszukiwać na teraźniejszych mapach- opowiadaMarek Sztark. -Podzieliło ono bolesny los wielu pomorskich osad, które wraz z końcem II Wojny —wiatowej pozbawiono prawa do imienia, nadanego im przed wiekami przez wiele osób, którzy wybrali to miejsce na własną "Małą Ojczyznę".
Innymi produktami są wędliny, które skrzętnie poszukuje w regionie firma Berti, oferując je potem w własnych sklepach.
- Między innymi ze względu na żywność produkowaną na podstawie starych receptur nazwaliśmy spersonalizowane sklepy staropolskimi- tłumaczyAndrzej Lebdowicz, prezes Berti. -Okazuje się, że w zachodniopomorskim jest czym się pochwalić, tylko trzeba to wyszukać. Przykładem Chleb Staropolski, produkowany według przedwojennych przepisów, czy świetne sery kozie spod Stargardu Szczecińskiego.
Towary lokalne w bardzo wielu przypadkach powstają z pominięciem unijnych standardów. Strefa ich sprzedaży jest natomiast ograniczona.
Lokalne towary są smaczniejsze od wytwarzanych masowo, a ponadto są niepowtarzalne. Dlatego Komisja Europejska zezwala na produkcję tego typu żywności odstępując od własnych rygorystycznych przepisów.
Można ubiegać się o takie certyfikat na bazie tzw. derogacji, czyli wyjątków od unijnych reguł. Decyzje KE w tych sprawach w większości opatrzone są urzędowym podpisem:Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa. Na podstawie wyborów Komisji Europejskiej kraje członkowskie same decydują, na jakich warunkach będą sprzedawać osobiste towary lokalne.
|
|
